Thomas Azier

THOMAS AZIER presenteert PANORAMA Na drie jaar relatieve stilte keert Thomas Azier terug met PANORAMA, een omvangrijk en persoonlijk muzikaal project. PANORAMA markeert een nieuw hoofdstuk in zijn artistieke ontwikkeling. Intiem in oorsprong, maar filmisch van schaal, ontvouwt het project zich via muziek, tekst en beeld, en krijgt het live vorm in samenwerking met synthesist Annelotte Coster en saxofonist Maarten Hogenhuis, aangevuld met strijkers en andere bijzondere gasten (o.a. Adrien Pallot, Rianne Wilbers, Camille Vivier, Jesper Boot). PANORAMA is een humanistisch portret van het leven op de rand van instorten, waar ziekte, verlangen, angst en hoop naast elkaar bestaan en elkaar ongemerkt beïnvloeden. Ontstaan in een kwetsbare, onrustige periode, speelt dit nieuwe hoofdstuk in het werk van Azier meedogenloos met verschuivingen in schaal, van het intieme en alledaagse tot het overweldigende landschap van de menselijke verbeelding. Gedichten, geluidsopnamen, video-werken en performatieve elementen doorbreken de traditionele concertvorm en geven de voorstelling een gefragmenteerd karakter, totdat er langzaam een eigen logica onthuld wordt. Het concert is een mozaïek van perspectieven en observaties: de stem van een beloegawalvis, verdwaald en gedesoriënteerd, zwemmend stroomopwaarts door de Parijse Seine. Een operazangeres die vanuit het publiek een door verdriet doordrongen passage zingt, een man die in stilte valt, gefilmd in slow motion. Een luidspreker op het podium die geluidsopnamen laat horen als relikwieën uit een verdwenen wereld. Een gedicht over een eenzame Parijse jongen in een verlaten, snikhete zomerstad. Aziers muziek wordt vaak beschreven als urgent en ontroerend. In PANORAMA voert hij zijn sterke melodische en melancholische signatuur verder door, waarin strijkarrangementen en experimentele werkwijzen samenkomen in een reeks intrigerende composities. Zijn stem wordt een interpretatief instrument, bewegend tussen mannelijk en vrouwelijk, mens en dier, mythisch en alledaags. Muziek wordt afgewisseld met intermezzo’s en karakter wisselingen die ritme en sfeer verschuiven, alsof je van kanaal wisselt of door een eindeloze feed scrolt. Uit deze uiteenlopende fragmenten bouwt Azier langzaam een samenhangend geheel op, soms monumentaal, soms uiterst intiem. Muziek en beeld vallen zelden samen, maar geven elkaar het woord in een voortdurend verschuivende dialoog.